ဖိနပ်တစ်ရံကြောင့် သေရွာမှပြန်လာရသူ(ဖြစ်ရပ်မှန်)

Posted by

ဖိနပ်တစ်ရံကြောင့် သေရွာမှပြန်လာရသူ

ကျွန်တော့်နားမှာပေါ့…ဆရာဝန်တွေ ပျာယာခတ်နေကြပါတယ်။

ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း စက်ကိရိယာ အမျိုးမျိုးနဲ့ ဖိကြ နှိပ်ကြပေမဲ့ လုံးဝ နာကျဉ်ခြင်း မရှိပါဘူး။

ပကတိ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးခြင်း အရသာလို အေးချမ်းလိုက်တာ။

ကုတင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရုပ်ခန္ဓာကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အခန်းအပြင်ဘက်ကို ထွက်လိုက်တော့…

ဟင်…

ခုံတန်းလေးပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ ကျွန်တော့်သားလေး… စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ သောကတွေ အပြည့်နဲ့ပါလား…

မျက်ရည်တွေစီးကျနေတဲ့ ဇနီးသည်နဲ့ သားလေးဆီကို သွားမလို့ ခြေလှမ်းလိုက်ချိန်မှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အင်အားတစ်ခုက ဆွဲယူလိုက်သလို

ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ဟာ… ပြတင်းပေါက်ကနေ တဆင့် လမ်းမကြီး တစ်ခုပေါ်ကို ရောက်သွားပါတယ်။

ဖြောင့်တန်းနေတဲ့ လမ်းမကြီးပေါ်မှာ ကျွန်တော့်ရှေ့က သွားနေကြတဲ့ လူူတစ်အုပ်။

ကလေး လူကြီး အရွယ်စုံံ လူမျိုးစုံ သူတို့အားလုံးဟာတစ်နေရာကို ရှေ့ရှုပြီး ခပ်သုတ်သုတ်သွားနေကြတဲ့ အတွက် နောက်ကနေ အမှီလိုက်ပြီး သူတို့နဲ့အတူ ကျွန်တော်ပါ လိုက်သွားခဲ့ပါတယ်။

တအောင့််လောက်အကြာမှာ…

ပြေးကြဟေ့…ပြေးကြ ဆိုတဲ့ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်တဲ့ အသံနဲ့ အတူ ဝရုန်းသုန်းကား ပြေးကြ လွှားကြတာနဲ့ ကျွန်တော်ပါ ရောပြီး ပြေးမိပါတယ်။

ဘာဖြစ်လို့ပါလိမ့်လို့ိ နောက်ကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ…

ဘုရားရှေ့က ခြင်္သေ့ၤကြီးတွေနီးပါးရှိတဲ့ ခွေးနက်ကြီးတွေ ဟာ နောက်ကလိုက်လာရင်း မှီရာလူကို အစွယ်ဖွေးဖွေးကြီးတွေနဲ့ ကိုက်ခဲဝါးမြိုနေကြပြီး

ကိုက်ခဲခံရတဲ့သူတွေဟာ… သွေးသံရဲရဲ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ်ဖြစ်သွားတဲ့ဲ မြင်ကွင်းကို သွေးပျက်ဖွယ်ရာ မြင်တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

အောင်မလေး…ဘုရား…ဘုရား…

ကျွန်တော်လည်း ရှေ့ကပြေးနေတဲ့လူတွေလို အသက်လုပြေးရင်း လဲကျကျန်ခဲ့သူတွေရဲ့ ငယ်သံပါအောင် အော်ဟစ်သံတွေ ကြားနေရပေမယ့် လှည့်မကြည့်အားပဲ ဆက်ပြေးနေရာက

ရှေ့ကလူတွေဟာ…ခွေးကြီးတွေလက်က လွတ်အောင် အငွေ့တထောင်းထောင်းထပြီး ဆူပွက်နေတဲ့ ရေကန်ကြီးတစ်ကန်ထဲကို တဝုန်းဝုန်းနဲ့ ခုန်ချနေကြပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း သူတို့နဲ့အတူ ရေကန်ကြီးထဲကို ဝုန်းကနဲ ခုန်ချလိုက်တဲ့အခါ… ရေနဲ့မထိခင် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကို ပိန်းကောမလောက်ကြီးတဲ့ ဖိနပ်ကြီးတစ်ဖက်

ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ထိုးခံလိုက်တာကြောင့် ဖိနပ်ကြီးပေါ်ကို အလျားမှောက် ကျသွားပါတယ်။

ရေထဲခုန်ချသွားသူတွေဟာ… ကယ်ပါ ယူပါ တစာစာအော်ဟစ်ရင်း ကမ်းပေါ်ကို အလုအယက် ပြန်တက်ပြေးတဲ့အခါမှာ

ဘယ်ကရောက်လာမှန်းမသိတဲ့ဲ ဧရာမလူကြီးတွေဟာ… လှံှစွပ်တွေနဲ့ တစွပ်စွပ် ပြန်ထိုးချနေတဲ့အတွက် တစ်ချို့လည်း နောက်ပြန်ပြုတ်ကျရင်း ရေထဲကို စုန်းစုန်းမြုပ်ကုန်ကြပါတယ်။

ကြောက်လန့်တကြားကူးနေတဲ့ လူတွေဟာလည်း အသားတွေ အလွှားလိုက် ကွာကျ မျက်လုံးတွေ တဖောင်းဖောင်း ပေါက်ထွက်ကုန်ရင်း နစ်မြုပ်ကုန်ကြပါတယ်။

ကျွန်တော်ဟာ ကြောက်လွန်းလို့ိ အသားတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသလို ပွက်ပွက်ဆူနေတဲ့ ရေထဲ ပြုတ်မကျအောင်

ဖိနပ်သဲကြိုးကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဖက်တွယ်ထားတဲ့ဲ အချိန်မှာ ဖိနပ်ကြီးဟာ ရေထဲကို တအိအိနဲ့ နစ်လာပါတယ်။

ကျွန်တော် သေရတော့မှာလားဆိုတဲ့ အသိတစ်ချက် ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ ဘုရားကို ရုတ်တရက် သတိရလာပြီး

ဘုရား…ဘုရား…ကယ်တော်မူပါ။ တပည့်တော်… လူမှန်းသိစကတည်းက အရက်သေစာ လုံးဝ မသောက်ခဲ့ပါဘုရား။

တပည့်တော်ကို ကယ်တော်မူပါဘုရားလို့ ကြောက်လွန်းလို့ အသံတွေတုန်ပြီး နှုတ်ကနေ တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆိုနေမိပါတော့တယ်။

ဖိနပ်ကြီး တအိအိနစ်မြုပ်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုယ်နဲ့ ရေနဲ့မထိခင်လေးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ရုတ်တရက်ဆွဲယူလိုက်ပြီး

ပြန်သွားလို့ ပြောပြီး တွန်းလွှတ်လိုက်တာကြောင့် ကုတင်ပေါ်မှာရှိတဲ့ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကို မှောက်လျက်သား ကျသွားခဲ့ပါတော့တယ်။

ကျွန်တော်သံချောင်း ကံံကောင်းလို့ မသေခဲ့ပါ။သေရွာပြန် ကျွန်တော့်အဖြစ်ကို တစ်ရွာလုံးသာမက ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြနေမိပါတယ်။

ပိန်းကောမဖိနပ်ကြီး… ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်လိုက်တဲ့ ပိန်းကောမဖိနပ်ကြီး။

အင်း… ဒီဖိနပ်ကြီး ကျွန်တော့်ကို ဘာဖြစ်လို့ ကယ်လိုက်ပါလိမ့် လို့ အခါခါ ပြန်စဉ်းစားရင်း အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲမှာ ပြန်လည်မြင်ယောင်လာပါတော့တယ်။

အဲဒီနေ့က… ရန်ကုန်တစ်ဖက်ကမ်းကနေ အပြန် သင်္ဘောဆိပ်မှာ ကျွန်တော့်ရှေ့က သွားနေတဲ့ ရဟန်းအိုကြီးတစ်ပါး။

သူစီးထားတဲ့ဖိနပ် ရုတ်တရက် ပြတ်သွားတာမြင်လို့ အမြင်မတော်တာနဲ့ သွပ်နန်းကြိုးလေးရှာပြီး ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ထော့နဲ့ထော့နဲ့ သွားနေတာကို စိတ်မကောင်းဖြစ်မိလို့ ရပ်တော်မူပါဦးဘုရားလို့ လျှောက်ထားပြီး ရဟန်းအိုကြီးအတွက် ကတ္တီပါ ဖိနပ်တစ်ရံ အပြေးအလွှား သွားဝယ်ပြီး လှူဒါန်းလိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော့်မှာ လမ်းစရိတ်သာ ကျန်တော့ပေမယ့် ကျွန်တော်လှူလိုက်တဲ့ဖိနပ်ကို စီးပြီး တင့်တယ်စွာ ကြွလှမ်းသွားတဲ့ ရဟန်းကြီးကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော် ပီတိဖြစ်လိုက်တာလေ…

အခုတော့…ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်ကို သိပ်ကြောက်လွန်းလို့ ခုဆို ငါးပါးသီလကို လုံခြုံအောင် ထိန်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

ကျွန်တော့်သားလေး အရွယ်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ ရဟန်းဘောင်ကို အပြီးတိုင် တက်ဖို့ကိုလည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။

မထင်မှတ်ပဲ ပြုခဲ့ရတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို အမျှ အမျှ အမျှ ပေးဝေပါတယ်။

ကျွန်တော်နဲ့ ထပ်တူထပ်မျှ ကုသိုလ် ရကြပါစေ…

သာဓု ခေါ်ဆိုပေးကြပါ ခင်းဗျား။

ခရစ်ဒစ်